புதன், 12 ஜூலை, 2017

பெரிய பாளையத்தம்மன்

 பெரியப்பாளையம் ஸ்ரீ பவானி அம்மன்

அன்பார்ந்த ஆன்மீக அன்பர்களுக்கு என் வணக்கங்கள்.எனக்கு  தெரிந்த ஆன்மீக தகவல்களை  உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். 
 இதே மகிழ்ச்சியுடன் இந்த பதிவை போடுகிறேன்.அம்மனின் பெருமையை எழுதிக் கொண்டே இருக்கலாம்.தாயே சரணம் 

நம்பினோர் கைவிடப்படார்,,,
அன்னையுமாகி அருள்வடிவாகி 
என்னோடிருப்பவளே என்னை ஈன்றவளே என்தாயே பவானி அம்மா,,,
உன்னைவிட்டால் வேறு துணையாரம்மா,,,
ஆடி பிறந்து விட்டாலே வரிசையாக பண்டிகைகள் ஆரம்பித்துவிடும். ஆடி மாதம் அம்பிகைக்கு உகந்ததாகும். ஆடிப் பதினெட்டு காவேரி அம்மனுக்கு விசேஷமான  நாள். ஆடிப் பூரம் ஆண்டாளுக்கு உரியது. ஆடியின் அத்தனை செவ்வாய், வெள்ளிக் கிழமைகளும் அம்மனுக்கு விசேஷமான நாட்கள். அதற்கு ஏற்றாற் போல் ஒரு வெள்ளிக் கிழமை வரலட்சுமி நோன்பாகிவிடும்.

வீடுகளில் மட்டுமின்றி, ஆலயங்களிலும் ஆடி மாதத்தில் சிறப்பான உற்சவங்களும், திருவிழாக்களும், சிறப்பான அலங்காரங்களும் நடைபெறும். ஆடிப் பூரத்தன்று பெண்கள் அம்மனுக்கு வளையல் சாற்றுவதால் அன்பான கணவன், அழகான குழந்தை, தீர்க்க சௌமாங்கல்யம் பெறலாம்.

ஆடிப் பெருவிழாவை மிகப் பெரிய திருவிழாவாகக் கொண்டு தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு சகல நன்மைகளையும் தரும் தெய்வமே பெரிய பாளையத்தம்மன் எனும் ஸ்ரீபவானி அம்மன். சென்னையில் திருவள்ளூருக்கு அருகே வடக்கில் பெரிய பாளையத்தில் அகம் மகிழ்ந்து உறைகிறாள் அன்னை பவானி. எப்பொழுது தோன்றியது என்று அறுதியிட்டுக் கூறமுடியாத இவ்வாலயம், சதாசிவ முனிவர், பகீரதனைப் போல் தவம் செய்து பூமிக்கு வரவழைத்த ஆரணி ஆற்றுக் கரையின் மேற்கே உள்ளது.

பெரிய பாளையத்தம்மன் என்ற பெயரில் இங்கு அம்மன் குடி கொண்ட வரலாற்றைப் பார்ப்போம். கிருஷ்ணாவதாரத்தின்போது சிறையில் தேவகிக்குப் பிறந்த கண்ணன், தன்னை கோகுலத்தில் உள்ள யசோதையின் வீட்டில் விட்டு, அங்குள்ள மாயை எனும் பெண் குழந்தையை எடுத்து வந்து கம்சனிடம் கொடுக்கச் சொன்னார். வசுதேவரும் அவ்விதமே செய்ய, குழந்தை பிறந்த செய்தியை அறிந்த கம்சன், “இந்தப் பெண்ணா என்னைக் கொல்லப் போவது? இதோ இப்பொழுதே இவளைக் கொல்வேன்” என்றபடி அச்சிசுவை வானில் எறிந்து பாறையில் மோத முற்பட, சக்தியின் தமோ குணம் பெற்றவளும், தவம், மோகம், அவித்தை, அனித்தம் ஆகியவற்றால் உண்டாகும் ஆற்றலும், உயிரினங்களின் துன்பம் போக்கும் ஆற்றலும் கொண்ட அந்த மாயை கம்சனை நோக்கி, “கம்சனே! உன்னைக் கொல்ல உதித்தவன் பேராற்றல் மிக்கவன். நந்தகோபன் மனையில் வளரும் அந்த மாமாயன் உன்னை அழிப்பான்” என்று கூறி, அங்கிருந்து அகன்று பெரியபாளையம் வந்து பவானி அன்னையாக அமர்ந்தாள் என்பதே தல புராணம்.

சிறிய கோயிலாக இருந்து அன்னையின் அருளால், பல பக்தர்களின் வரவால், இன்று பெரிய ஆலயமாகக் காட்சி தருகிறது. இங்கு காட்சி தரும் அன்னையின் உருவம் வித்தியாசமானது. அன்னை பவானி அரை உருவுடன், வலது மேற்கையில் சக்கரமும், இடப்புறம் சங்கும் ஏந்தி, வலப்புற கீழ்கையில் வாளும், இடக்கையில் அமிர்த கலசமும் கொண்டு, ஐந்து தலை நாகம் சிரசை அலங்கரிக்க, கர்ப்பக்கிரஹத்தில் உயர்ந்து காட்சியளிக்கும் கோலம் கண்களை நிறைக்கிறது. சுயம்புவான அன்னையின் தோற்றம் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது.

அன்னையின் சன்னிதியில் நிண்று கண்களை மூடினால் நம் கவலைகள், துன்பங்கள் அனைத்தும் தூசாகிப் போய் மனம் நிச்சலனமடைவதை நன்கு உணர முடிகிறது. அன்னையின் கண்களில் காணும் கருணை இம்மாய உலகையே மறக்கச் செய்கிறது, உலக மாயையிலிருந்து நம்மை விடுபடச் செய்யவே மாயையாகிய அன்னை இவ்விடம் கோயில் கொண்டுள்ளாள் போலும். அன்னையின் உருவத்தின் முன் சிறிது பள்ளமான இடத்தில் குழவி வடிவில் காட்சி தரும் சுயம்புவிற்கே அபிஷேகம், அர்ச்சனை ஆகியவை நடைபெறுகிறது. சுயம்புவான அம்மனுக்கு சிரசில் நாகம் தாங்கிய வெள்ளி முகக் கவசம் சாற்றி அலங்காரம் செய்தபின் காணும் அன்னையின் தரிசனம், மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது.

அன்னையின் தரிசனம் தீராத நோய்களைத் தீர்த்து வைக்கும். பிள்ளைச் செல்வம் தரும். அண்டியவர் துன்பங்களைப் போக்கி நல்வாழ்வு தரும் பவானி அம்மனுக்கு வேப்பிலை ஆடை அணிந்து ஆலய ப்ரதட்சணம் செய்வதே சிறந்த வேண்டுதல். வேண்டியது நிறைவேறியபின், வேப்பிலை ஆடையுடன் ஆலயம் வலம் வரும் பக்தர்களை அதிகம் காண முடிகிறது. அன்னை மேல் சாற்றிய மஞ்சளும், அபிஷேக நீரும், தீராத நோய்களையும் தீர்க்கும் சக்தி உடையது.

ஆண்டு தோறும் இவ்வாலயத்தில் நடைபெறும் ஆடிப் பெருவிழா மிகப் பிரசித்தமானது. ஆடி முதல் ஞாயிறு தொடங்கி 14 ஞாயிற்றுக் கிழமைகள் தொடர்ந்து நடைபெறும். இவ்விழாவில் பத்தாவது ஞாயிறு மிக விசேஷமானதாகும். அன்று சூரிய பகவான் அம்மனை சிரத்திலிருந்து பாதம் வரை தொழுவதைக் காண கண் கோடி வேண்டும். இதனைத் தரிசித்து தம் தீவினையைப் போக்கிக் கொள்ளவே பெரும்பாலான பக்தர்கள் அன்று வருவார்களாம். சென்னையில் வாழும் மீனவப் பெண்கள் தம் கணவர் கடல் மீது சென்று நலமுடன் திரும்பி வர வேண்டி, ஆடிப் பெருவிழா சமயம் அன்னைக்கு தன் தாலியை காணிக்கையாக்கி, புதுத்தாலி தம் கணவர் கையால் அணிந்து கொள்வதை பெரும் பேறாகக் கருதுகின்றனர்.

அன்னை பவானி பக்தர்க்கு அருள் புரிந்த திருவிளையாடல்கள் பலப்பலவாம். இவ்வாலய பரம்பரை அறங்காவலர் திரு பி.எஸ். சேதுரத்தினம் உடல் நிலை சரியில்லாதபோது பவானி அன்னை கனவில் வந்து தன்னை தரிசிக்கும்படி கூற, அவரும் மாதம் ஒரு முறை பெரியபாளையம் சென்று தரிசித்து நோய் நீங்கியதுடன், அன்னை அருளால் அவள் மேல் பல துதிப்பாடல்களையும் எழுதி புத்தக வடிவில் வெளியிட்டுள்ளார். மக்கட் செல்வம் வேண்டி வழிபடுவோரை மகாசக்தி கைவிடுவதில்லை. வேப்பிலை ஆடையுடன் அன்னையின் ஆலயத்தை வலம் வந்தால் வேண்டியதை உடன் நிறைவேற்றுவாள் பவானித் தாய். பலருக்கு குல தெய்வமாய் விளங்கும் பெரிய பாளையத்தம்மன் பெயரைச் சொன்னால் சீறி வரும் நாக தேவன் மறைந்து விடும் அதிசயம் இன்றும் நடக்கின்றதாம்.

ஆலய வெளிப் பிரகாரத்தில் ‘சக்தி மண்டபம்’ என்ற பெயரில் உள்ள சந்நிதியின் முன் அமர்ந்து நமக்கு வேண்டியவற்றை எண்ணி சில நிமிடங்கள் தியானம் செய்தாலே நினைப்பது நிறைவேறும். அங்குதான் ஆதிபவானி தோன்றியதாகக் கூறப்படுகிறது. சத்ரபதி சிவாஜி அவ்வழியே சென்ற சமயம் தன் இஷ்ட தெய்வமான பவானி சிலையுடன் சென்றதாகவும், அவ்விடத்தில் அம்மனை வைத்துவிட்டு களைப்பாறிய பின் திரும்ப அன்னையை எடுக்க முயற்சித்தபோது, அன்னை அசரீரியாக, தான் அவ்விடத்திலேயே கோயில் கொண்டு பக்தர்களின் குறை தீர்க்கப் போகின்றேன் என்று சொன்னதாகவும் ஒரு வரலாறு கூறப்படுகிறது. ஆலயத்திற்கு வெளியே அமைந்துள்ள ஒரு புற்றுக் கோயிலும் பவானி ரூபமாகவே கருதப்படுகிறது. புற்று தினமும் வளர்ந்து வருவதாகக் கூறுகிறார்கள். சுமார் ஏழடி உயரப் புற்று – காணும் போதே நம்மை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது.

செவ்வாய், வெள்ளி, ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில், தைப் பூசம், ஆடிப் பெருவிழா போன்ற நாட்களில் பக்தர்களின் பரவசக் கூட்டம் மிக அதிகமாக இருக்கும். பெரிய இடர்களை சிறிதாக்கி, அதனையும் இல்லாதாக்கும் பெரிய பாளையம் பவானியம்மனை தரிசிக்க சென்னையிலிருந்து நிறைய பேருந்துகள் செல்கின்றன. சென்னையிலிருந்து ஊத்துக்கோட்டை, திருப்பதிக்கு செல்லும் பேருந்துகள் பெரிய பாளையம் வழியாகச் செல்லும்.


சென்னை அடையாற்றிலும், மேற்கு மாம்பலம் துரைசாமி சப்வே அருகிலும் பெரிய பாளையத்தமனுக்கு ஆலயங்கள் உள்ளன.

என் பதிவுகள் உங்களுக்கு பயனுள்ளதாக இருந்தால் மேலும் என்னை எழுத, ஊக்குவிக்கும்விதமாக உங்கள் கருத்துகளை பகிரவும்.

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சிந்திப்போம்.

உங்கள் அன்பு தோழி ஈஸ்வரி சரவணன்
  

செவ்வாய், 11 ஜூலை, 2017

விநாயகருக்குக் கொழுக்கட்டை நைவேத்தியம் செய்வது ஏன்?

விநாயகருக்குக் கொழுக்கட்டை நைவேத்தியம் செய்வது ஏன்?


விநாயகருக்கு கொழுக்கட்டை நைவேத்தியம் செய்வது பற்றி தத்துவ ரீதியான விளக்கம் சொல்லப்பட்டாலும், பிள்ளையாருக்குக் கொழுக்கட்டை படைப்பதற்குப் பின்னணியில் ஒரு சம்பவம் சொல்லப்படுகிறது. அந்தச் சம்பவம் கதையாகவும் இருக்கலாம். ஆனால், அது நமக்கு உணர்த்தும் தத்துவம்தான் முக்கியமானது. `கதைக்கு காலில்லை; கொழுக்கட்டைக்குத் தலை இல்லை’ என்று ஒரு சொல்வழக்கு உண்டு. ஒரு கதைக்குக் காரணம் இருக்கிறதா என்றெல்லாம் ஆராயக் கூடாது. அந்தக் கதையில் ஆழமாகப் பொதிந்திருக்கும் அர்த்தம்தான் முக்கியமானது. ஆன்மிகக் கதைகளில் நம்முடைய வாழ்க்கைக்குப் பயன்படும் வகையில் பல நீதிக் கருத்துகள் இருக்கவே செய்கின்றன. எனவே, கதைகளுக்குக் கால்கள் உண்டு என்றே சொல்லலாம். கால்கள் என்பது நல்ல அறிவுரைகளைத்தான். அப்படிப் பார்த்தால் கதைக்குக் காலும் உண்டு; கொழுக்கட்டைக்குத் தலையும் உண்டு என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

இந்தக் கதையில் பிள்ளையாருக்குக் கொழுக்கட்டை ஏன் படைக்கப்படுகிறது, படைக்கப்படும் கொழுக்கட்டை யாருடைய பசியைத் தீர்க்கிறது என்பது பற்றிப் பார்ப்போம்.

ஞானபாலி என்பவன் சத்தியமே வடிவான உத்தம அரசன். முழுமுதற் கடவுளான கணபதியின் தீவிர பக்தன். விநாயகரின் பக்தனாக நாட்டை நல்லமுறையில் ஆட்சிசெய்து வந்தபோதும், ஒருமுறை பெரும் பஞ்சம் வந்துவிட்டது. மக்கள் கஷ்டப்பட்டுவிடக் கூடாதே என்று பலவகைத் திட்டங்களைத் தீட்டி, அவர்களைக் காப்பாற்றி வந்தான். எனினும் பஞ்சம் தொடர்ந்து நீடித்ததால், ராஜகுருவின் ஆலோசனைப்படி ருத்ர யாகம் ஒன்றைச் செய்யத் தொடங்கினான். யாகத்தின் நடுவே அரசனின் விதி தனது வேலையைத் தொடங்கியது. ஆம், அந்த வழியே சென்ற மேனகை, ஞானபாலியின் கண்களைக் கவர்ந்தாள். சிற்றின்ப ஆசையால் அரசன் வேள்வியை பாதியில் நிறுத்திவிட்டு எழுந்து மேனகையின் பின்னே சென்றான். பின்னே வந்த அரசனை எச்சரித்துவிட்டு மேனகை மறைந்தாள். ஏமாந்து போன அரசன் ஞானபாலி மீண்டும் யாகம் செய்யும் இடத்துக்கு வந்தான். யாகம் பாதியில் நின்றதால் பெரும் ஆபத்து நேரும் என்று ராஜ குரு எச்சரித்தார். எனவே, மீண்டும் மற்றொரு நாள் யாகத்தைத் தொடங்கலாம் என்றும் அறிவுறுத்தினார். அதைக் கண்டுகொள்ளாமல் நின்று போன யாகத்தைத் தொடங்கிய ஞானபாலியை அஷ்ட திக் பாலர்கள் தோன்றி சபித்தனர். இதனால் ஒற்றைக் கண் பூதமாக மாறி அலையத் தொடங்கினான் ஞானபாலி.

கண்ணில்பட்ட மனிதர்களை எல்லாம் பிடித்து உண்டான் ஞானபாலி. கொடிய அரக்கனாக மாறி சகல உயிரினங்களையும் வதைத்தான். தீராத பெரும்பசியால் உயிர்களை எல்லாம் விழுங்கினான். எனினும், முந்தைய பழக்கத்தின் காரணமாக விநாயகப் பெருமானின் வழிபாட்டை மட்டும் தொடர்ந்தான். பூமிக்கே பெரும் அச்சுறுத்தலான ஞானபாலியை எந்த தேவர்களாலும் அழிக்க முடியவில்லை. அவனுக்கு கஜமுகனின் ஆசி இருந்ததே காரணம் என்று பூமாதேவி அறிந்துகொண்டாள். தன் மக்களைக் காக்க கணபதியை வேண்டினாள். தன் பக்தனான ஞானபாலிக்கு அருள் செய்யவும் ,பூவுலகைக் காக்கவும் கணபதி திருவுளம் கொண்டார்.  

வேடனாக உருமாறி, ஞானபாலியை எதிர்க்க வந்தார் கணபதி. காண்பவர் யாவரையும் அழித்துவிடும் பூத ஞானபாலியால், அந்த வேடனை  ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. போர் நீண்டது, இறுதியாக வந்து இருப்பவர் கணபதி என்று கண்டுகொண்டான் ஞானபாலி. கண்ணீரோடு விழுந்து வணங்கி, தன்னை ரட்சித்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு வேண்டினான். தனது பெரும்பசியை போக்குவதுடன், தன்னையும் கணநாதராகிய பிள்ளையார் தம்மோடு வைத்துக்கொள்ளுமாறு வேண்டினான். பிறப்பிலா பெருவாழ்வைத் தந்து காக்குமாறு அழுதான், கண்ணீரால் தொழுதான். பரம பக்தனான ஞானபாலியைக் கொல்லவோ, பூமியில் அப்படியே விட்டுச் செல்லவோ அந்த மூல முழுமுதற் கடவுளுக்கு மனம் வரவில்லை. கொடுமையான செயல்கள் பல புரிந்ததால், சொர்க்கமும் ஞானபாலிக்குச் சாத்தியமில்லை என்று உணர்ந்தார். எனவே, அவன் வேண்டியபடியே தன்னுடனேயே அவனை வைத்துக்கொள்ள எண்ணினார். அதே சமயம் அவனது பெரும்பசிக்கும் வழி செய்ய திருவுள்ளம் கொண்ட கணபதி கடவுள், விஸ்வரூப வடிவம் எடுத்து, ஞானபாலியைத் தன் கையால் பிடித்து, அவனை ஒரு கொழுக்கட்டை வடிவமாக்கி விழுங்கிவிட்டார். இப்படியாக கணபதிக் கடவுளின் பக்தனான ஞானபாலி, கொழுக்கட்டை வடிவத்தில் விநாயகப் பெருமானின் வயிற்றில் அமர்ந்துகொண்டான்.

பெறுதற்கரிய இந்தப் பேற்றை பெற்று ஆனந்தம் கொண்டான். தேவர்களும் மக்களும் இந்தச் சம்பவத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்கள். கணநாதரின் ஆணைப்படியே, ஞானபாலியின் பசியைப் போக்க, அவருக்குக் கொழுக்கட்டை படைக்கவும் ஒப்புக்கொண்டார்கள். அன்றிலிருந்து அவருக்குப் படைக்கப்படும் கொழுக்கட்டையாவும் ஞானபாலிக்கே போய் சேர்ந்தன. நாமும் இன்று வரை ஞானபாலியின் நினைவாக கொழுக்கட்டையைச் செய்து படைத்து வருகிறோம்.  


`ஆன்மா என்ற இனிப்பான பூரணத்தைப் பொதித்து, இந்த உடலையே ஆண்டவருக்காக அர்ப்பணிக்கிறோம்’ என்பதே கொழுக்கட்டையின் தத்துவம். வாழும் காலம் வரை, தன்னை அப்படியே ஒப்படைக்க முடியாது என்பதால், கொழுக்கட்டையின் வாயிலாகச் செய்கிறோம். ஞானபாலியை வைத்து விநாயகப் பெருமான் நம் ஒவ்வொருவரையும் சரணாகதி அடையச் செய்துவிட்டான் என்பதே இந்தக் கதையின் அடிப்படை. 

முழுமுதற் கடவுளான பிள்ளையாரைப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள், மனதுக்குப் பிடித்தவாறே வாழ்க்கை அமைந்துவிடும்.

செல்வவளம் தரும் சத்யநாராயண விரதம்


செல்வவளம் தரும் சத்யநாராயண விரதம் 

இன்றைய விலைவாசி உயர்வால் சாதாரண, நடுத்தர மக்கள் செலவைச் சமாளிக்க சிரமப்படுகின்றனர். சிலருக்கு பணமிருக்கும். ஆனால், தடங்கல் வரும். இப்படிப்பட்டவர்கள் செல்வ விருத்திக்காக தமிழ் மாதத்தின் துவக்கநாள் அல்லது ஏகாதசி திதியன்று மாலை நேரத்தில் அனுஷ்டிக்க வேண்டியது சத்தியநாராயண விரதம்.


இந்த விரதம் அனுஷ்டிப்பதற்கு உறவினர்கள், அண்டை வீட்டாரை விரதத்தில் பங்கேற்க அழைக்க வேண்டும். விரதத்தன்று நீராடியிருந்தாலும்,  மாலையில் ஒரு முறை குளித்துவிட்டு, பூஜை அறையை மெழுகி, தாமரை மலர் கோலமிட வேண்டும். வீட்டுக்கு வருவோருக்கு பூஜை முடிந்ததும் அன்னதானம்  செய்யும் வகையில் சமைக்க வேண்டும்.  பிரதோஷ வேளையில் (மாலை 4.30-6 மணிக்குள்) பூஜை துவங்கி முடித்து விட வேண்டும்.  தாமரைக் கோலத்தின் மீது, ஒரு பலகையிட்டு, அதில் நூல் சுற்றிய கும்பம் வைக்க வேண்டும். அதற்கு வஸ்திரம் (சிறிய துண்டு) கட்டி, நிறைகுடத்தில் இருந்து நீர் நிரப்பி, அதன் மேல் மலர்கள் தூவ வேண்டும். சத்தியநாராயணர் படம் ஒன்றை கும்பத்தின் அருகில் வைக்க வேண்டும். படத்தின் முன் கோதுமை மாவுடன், வாழைப்பழம், நெய், பால், தேன் கலந்து செய்த அப்பத்தை நைவேத்யமாக படைக்க வேண்டும். மனதில் விநாயகர், துர்க்கை, வருண பகவான், நவக்கிரகங்களை நினைத்து வணங்க வேண்டும்.

சத்தியநாராயணருக்கும், கும்பத்திற்கும் சாம்பிராணி, கற்பூரம் காட்டி விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் அல்லது 108 போற்றி , நாராயணனைக் குறித்த பாடல்கள் தெரிந்தால் பாடலாம். பூஜை முடிந்ததும், அன்னதானம் செய்ய வேண்டும்.

காசிநகரில் வசித்த அந்தணர் ஒருவர் ஏழ்மையால் சிரமப்பட்டார்.  பெருமாள், கிழ வேடம் பூண்டு அவரிடம், ""ஏன் கவலைப்படுகிறீர்! சத்திய நாராயணர் என்ற பெயர் உள்ளவர் ஸ்ரீமன் நாராயணன். சத்தியநாராயண விரதம் இருந்தால் நீர் செல்வந்தர் ஆவீர்,'' என்று சொல்லிவிட்டு போனார்.  அந்தணரிடம், விரதப்பொருட்கள் வாங்க பணம் ஏது! அவர் அந்த விரதத்தைப் பற்றி சிந்தித்தபடியே "நாராயணா' என புலம்பிக் கொண்டிருந்தார். மறுநாள் யாரோ ஒருவர் அவருக்கு தானமாக சில பொருட்களைக் கொடுத்தார். அதில் விரதத்துக்கு தேவையான பொருட்களும் இருந்தன. மகிழ்ந்த அவர் விரதமிருந்தார். அன்றுமுதல் அவரது குடும்பத்துக்கு தேவையான பொருட்கள் கிடைக்குமளவு அவரைத் தேடி பணிகள் வந்தன. மாதம்தோறும் தொடர்ந்து விரதமிருந்த அவர், ஒரு கட்டத்தில் பெரிய பணக்காரராகி விட்டார். வணிகர் ஒருவருக்கு இந்த விரதத்தின் பலனாக ஒரு மகள் பிறந்தாள். கலாவதி என பெயரிட்டார். அவளை காஞ்சிபுரத்திலுள்ள ஒருவனுக்கு மணமுடித்து வைத்தனர். பிறகு விரதம் இருப்பதையே வணிகர் குடும்பம் மறந்து விட்டது. 

ஒரு சமயம் அவரும் அவரது மருமகனும் ஒரு ஊரில்  வியாபாரத்திற்காக சென்றனர். அப்போது, அரண்மனையிலுள்ள  பொருட்களைத் திருடிக்கொண்டு திருடர்கள் ஓடினர்.அவர்களை காவலர்கள்  விரட்டிக் கொண்டு ஓடி வந்தனர்.அவர்கள் பயத்தில், திருடிய பொருட்களை இவர்கள் முன்னால் போட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டனர். காவலர்கள் இவர்கள் இருவரையும்  திருடர்கள் என நினைத்து சிறையிலிட்டனர்.


வணிகர் மனைவியும், கலாவதியும் வறுமையில் வாடினர். அப்போது தான் சத்தியநாராயண விரதத்தை நிறுத்திவிட்டது வணிகரின் மனைவிக்கு நினைவு வந்தது. மீண்டும் அவள் விரதமிருந்தாள். பகவானே மன்னர் கனவில் தோன்றி வணிகரையும், அவரது மருமகனையும் விடுதலை செய்யச் சொன்னார். அந்தளவுக்கு சக்தி வாய்ந்த விரதம் இது. 

நீங்களும் இதை அனுஷ்டியுங்கள். பகவானின் பேரருளால் செல்வவளம் பெருகட்டும். 

பண்டரிபுரம் திருத்தலம் உருவான கதை

பண்டரிபுரம் திருத்தலம் உருவான  கதை 

பெற்றோரிடம் சிறிதளவும் பக்தியோ மரியாதையோ செலுத்தாமல் வாழ்ந்தவன் புண்டலீகன் என்பவன். ஆனாலும் தனது மனைவியுடன் காசி யாத்திரை சென்றான். பயணம் பலநாள் நீடித்ததால் ஒருநாள் இரவு ஒரு குடிசையின் திண்ணையிலே இருவரும் பொழுதைக் கழித்தனர்.


அதிகாலை வேளையில் தற்செயலாகக் கண்விழித்த  புண்டலீகன், மூன்று அழகிய பெண்கள் அவன் தங்கயிருந்த வீட்டின் வெளிப்புறத்தைப் பெருக்கி கோலமிட்டு அலங்கரிப்பதைப் பார்த்தான் . இந்தக் குடிசையோ மிக…வும் சிறியது. இதன் சொந்தக்காரர் ஏழையாகத்தான் இருப்பார். ஆனால் இப்பெண்களோ அரச குமாரிகளைப் போலல்லவா இருக்கிறார்கள் என்று எண்ணி அப்பெண்களிடம் போய் “நீங்கள் யார்? இக்குடிசையில் இருப்பவர் யார்?” என்று வினவினான். 


அதற்கு அப்பெண்களும் “நாங்கள் கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி என்னும் நதி தேவதைகள். எம்மில் நீராடும் மக்களின் பாவங்கள் எம்மை வந்தடைகின்றன. அந்தப் பாவங்களைப் போக்கிக் கொள்வதற்காக  இந்த வீட்டிலுள்ள பெரியவருக்கு பணிவிடை செய்கிறோம்” என்று கூறிச் சென்றுவிட்டனர்.


இந்த குடிசையிலிருக்கும் பெரியவரிடம் அப்படி என்ன விசேஷம்? என்று சிந்தித்த புண்டலீகன் பொழுது விடிந்ததும் அவரிடம் சென்றான். அவரிடம் எப்படிக் கதை தொடங்குவது என்று சிந்தித்து “பெரியவரே! காசி இங்கிருந்து எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறது?” என்று கேட்டான். பெரியவரும் “அப்பா, நான் காசிக்குச் சென்றதில்லை. எனது வயதான பெற்றொர்களைக் கவனித்து வாழ்ந்ததால் அதற்கெல்லாம் நேரம் கிடைக்கவில்லை. அதனால் எவ்வளவு தூத்தில் இருக்கிறதென்று எனக்குத் தெரியாது” என்றார். பெற்றோரை மதித்திராத புண்டலீகன், அந்தப் பெரியவருக்கு நதி தேவதைகள் உபகாரம் பண்ணுவதின் தாத்பரியத்தை அப்போதான் புரிந்துகொண்டான். ‘தான் தன் பெற்றோரிடம் எப்படி நடந்து கொண்டோம் ’ என்பதையும் எண்ணிப்பாரத்தான்.


காசிக்குப் பயணம் செய்யும் எண்ணத்தை விட்டுவிட்டுத் தன் பெற்றோருக்குப் பணிவிடை செய்யும் எண்ணத்துடன் ஊருக்குத் திரும்பினான் புண்டலீகன். அல்லும் பகலும் தன் பெற்றோருக்குச் செய்ய வேண்டிய பணிவிடைகளையே வாழ்க்கையின் தலையாய கடமையாக நினைத்துச் செய்துவந்தான். ஒருநாள் தனது தந்தையாருக்குப் பணிவிடை செய்து கொண்டிருந்தபோது பகவான் அவனுக்குத் தரிசனம் கொடுத்து “இவ்வாறு பெற்றொருக்கு பக்தி சிரத்தையுடன் சேவை செய்வதை மெச்சினோம். ஏதாவது வரம் வேண்டுமானால் கேள்” என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார்.


தனது தந்தையைக் குளிப்பாட்டி சேவை செய்து கொண்டிருந்ததால் இரண்டு செங்கற்களைப் பகவானின் எதிரில் வைத்து “சுவாமி இதன்மீது சிறிதுநேரம் நின்றுகொண்டிருங்கள், இதோ என் தந்தைக்கு பணிவிடை செய்துவிட்டு விரைவில் வந்துவிடுகிறேன்” என்று சொல்லிக்கொண்டே தந்தையிடம் சென்றுவிட்டான் புண்டலீகன்.


தன் கடமைகளைச் செய்து முடித்துவிட்டு நெடுநேரம் கழித்து பகவானை நிற்கச் சொன்ன இடத்திற்கு  வந்தான். அவன் சுட்டிக் காட்டிவிட்டுச் சென்ற செங்கற்களின் மீதே நின்றுகொண்டு, புண்டலீகனின் வரவை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார் பகவான். புண்டலீகனும் தாமதத்திற்கு மன்னிப்புக்கோரி “இறைவா! தங்களின் தரிசனத்தைப் பெறும் பாக்கியத்தை எனக்குக் கொடுத்தீர்கள். அதுபோலவே எல்லா மக்களும் உங்களுடைய தரிசனத்தைப் பெற்று உய்வு பெறும்வண்ணம் இந்தச் செங்கற்கள்மீது எழுந்தருளியிருந்து பக்தர்களுக்கு தரிசனம்தர வேண்டும்” என்று வேண்டிக்கொண்டான்.


கருணைக்கடலான பகவான் அந்த இடத்திலேயே இப்போதும் பக்தர்களுக்குத் தரிசனம் தருகிறார். அந்த இடமே ‘பண்டரிபுரம்’ என்னும் திருத்தலமாகப் பக்தர்களால் போற்றப்படுகிறது.


வாழ்க்கைப் பாதையில் நாம் தவறுகின்றபொழுது நம்மைக் கண்டிக்க, திருத்த வாழ்க்கைக்குப் புதிய ஒளியைத்தர கடவுள் அனுப்பிய தேவதைதான் ‘கடமை’. அதிலும் பெற்றொருக்குச் செய்யும் கடமை மிக மிக முக்கியமானது.பெற்றோரைத் தவிக்கவிட்டு வேதனை செய்பவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் இறைவன், அவன் எத்தனை வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபட்டாலும் அவனது பாவங்களை மன்னிக்க மாட்டான்.


சனி, 8 ஜூலை, 2017

தினமும் 5 வீடுகளில் பாபா பெற்ற யாசகம்

தினமும் 5 வீடுகளில் பாபா பெற்ற யாசகம்

குரு அவர்கள் நினைத்தால் ஒரு நொடியில் ஏழையை பணக்காரராக மாற்றிவிடுவார். பிரம்மா எழுதியதைக்கூட  மாற்ற வல்லமை வாய்ந்தவர் குரு மட்டுமே. - ஸ்ரீ குரு சரித்திரம்.




பாபாவின் ஒவ்வொரு செயலும், ஒரு தத்துவத்தை விளக்கும் ஆற்றல் கொண்டது. அதை பாபா பக்தர்கள் நுட்பமாக தெரிந்து கொண்டால் பாபாவை நோக்கி மேலும் ஒரு அடி முன்னேற முடியும். சாய்பாபா தினமும் அதிகாலையில் எழுந்து விடுவார். நள்ளிரவையும் கடந்து விழித்திருக்கும் அவர் அதிகாலையில் அனைவரும் எழுவதற்கு முன்பு எழுந்து பணிகளைத் தொடங்கி விடுவார்.
துவாரகமாயில் துனி எனும் அக்னிக்குண்டம் அருகில் அமர்ந்து தியானம் செய்வார். அப்போது அவர் வாய் ஏதேதோ முணுமுணுக்கும். அவர் என்ன உச்சரிக்கிறார் என்பதை யாராலும் தெரிந்து கொள்ள இயலாது.

அந்த சமயத்தில் பாபாவிடம் ஆசி பெற பக்தர்கள் குவிந்து விடுவார்கள். ஆனால் பாபா அருகில் பக்தர்கள் யாரையும் விட மாட்டார்கள். 50 அடி தூரத்திலேயே நிறுத்தி விடுவார்கள். தியானம் முடிந்த பிறகு சாய்பாபா பக்தர்களுடன் பேசுவார். சிலரிடம் சாய்பாபா பரிபாஷையில் ஏதாவது சொல்வார். பூடகமாகவும் அவர் பேசுவார். அவர் சொல்வது சில புரியும். பெரும்பாலானவை புரியாது.

அடுத்து வரும் ஓரிரு நாட்களில் அவர் சொன்ன மாதிரியே நடக்கும். அதன் பிறகே அவர் பரிபாஷையில் பேசியது புரிய வரும்.
அவரை காண வரும் பக்தர்கள் நிறைய உணவு வகைகளை கொண்டு வந்து அவர் காலடியில் வைப்பார்கள். ஆனால் எந்த ஒரு உணவையும் சாய்பாபா தொட மாட்டார். 

அவர் சமைத்தும் சாப்பிட மாட்டார். சமையல் செய்வது தொடர்பான எந்த ஒரு பொருளையும் அவர் தம்மோடு மசூதியில் வைத்திருக்கவில்லை. தினமும் அவர் சீரடி மக்களிடம் பிச்சை எடுத்தே சாப்பிட்டார். அதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். ஒருநாள் கூட அவர் மற்றவர் கள் சமைத்து எடுத்து வரும் உணவை சாப்பிட்டதில்லை. அந்த உணவுகளை மற்றவர்களுக்கு கொடுத்து விடுவார்.

அது போல யார் வீட்டில் அமர்ந்தும் சாப்பிட மாட்டார். சீரடி மக்களில் எத்தனையோ பேர் அவருக்கு தினமும் அறுசுவை உணவு கொடுக்க தயாராக இருந்தனர்.ஆனால் சாய்பாபா அவற்றை ஏற்கவில்லை. பிச்சை எடுத்தே சாப்பிட்டார். தினமும் அவர் 2 தடவை பிச்சை எடுப்பார். சில நாள் 3 தடவையும் பிச்சை எடுத்தது உண்டு.

காலையில் பக்தர்களை சந்தித்து பேசிய பிறகு 7 மணிக்கு முதல் கட்ட பிச்சையை எடுக்க செல்வார். சாய்பாபா பிச்சை எடுக்கும் விதம் அலாதியானது. அவர் பிச்சை எடுக்க செல்லும் முன்பு ஒரு துணியை எடுத்து இரண்டாக மடித்து இடதுகையில் துணிப்பை போல தொங்கப் போட்டுக் கொள்வார். வலது கையில் ஒரு தகரக் குவளையை ஏந்திக் கொள்வார்.

சீரடியில் எத்தனையோ வீடுகள் இருந்த போதிலும் 5 பேர் வீடுகளுக்கு மட்டுமே அவர் செல்வார். அந்த பாக்கியம் பெற்றவர்கள் யார் - யார் தெரியுமா?

1. தத்யா பட்டீல் வீடு
2. வாமன சுக்காராம் வீடு
3. நந்து சவாய் ரமா வாணி வீடு
4. சாமா என்றழைக்கப்படும் மாதவ்ராவ் தேஷ்பாண்டே வீடு
5. அப்பாஜி பட்டீல் வீடு

இவர்கள் வீடு முன்பு வாசலில் நின்று கொண்டு, “தாயே எனக்கு ஒரு ரொட்டி கொடு” என்பார். பாபா வருகைக்காக அந்த 5 வீடுகளின் குடும்பத்தினர் காத்திருப்பார்கள். பாபாவுக்கு கொடுப்பதற்காகவே உணவு வகைகளை எடுத்து வைத்திருப்பார்கள். அவர்கள் கொடுக்கும் சாதம், ரொட்டி போன்றவற்றை தனது துணிப் பையில் வாங்கிக் கொள்வார். குழம்பு, ரசம் ஆகியவற்றை தகரக் குவளையில் பெற்றுக் கொள்வார்.

மசூதிக்கு திரும்பியதும் உணவுப் பொருட்கள் அனைத்தையும் ஒரு பானைக்குள் போடுவார். அனைத்தையும் ஒன்றாக்குவார். பக்தர்களுக்கும், விலங்குகளுக்கும் அந்த உணவை பகிர்ந்து கொடுப்பார். பாபா தரும் உணவை பெற்றுக் கொள்ள மசூதி முன்பு ஏராளமான விலங்குகள் காத்திருக்கும். மீதமாகும் உணவில் சிறிதை பாபா உண்பார். காலை உணவு முடிந்ததும் 9 மணியளவில் மசூதி பின்புறம் உள்ள லெண்டிபாக் எனும் தோட்டத்துக்கு பாபா உலாவப் போவார்.

பல வகை செடிகளை வைத்து பாபாவே உருவாக்கிய அந்த தோட்டத்துக்குள் அவர் ஒரு அணையா விளக்கு வைத்திருந்தார். அந்த நந்தா தீப விளக்கை பராமரிக்கும் பொறுப்பை அப்துல் என்பவரிடம் பாபா ஒப்படைத்திருந்தார். எனவே லெண்டிபாக் தோட்டத்துக்குள் அப்துல் தவிர வேறு யாரையும் நுழைய விட பாபா அனுமதித்ததே இல்லை. யார் தொந்தரவும் இல்லாமல் பாபா சுமார் 11.2 மணி நேரம் லெண்டிபாக் தோட்டத்துக்குள் இருப்பார்.

தோட்டத்தை ஒரு சுற்று சுற்றி வந்த பிறகு அணையா விளக்கு அருகில் பாபா அமர்வார். அந்த அணையா விளக்கு சுமார் 2 அடி ஆழமுள்ள குழியில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த அணையா விளக்கு பகுதியை சுற்றிலும் திரைகள் கட்டப்பட்டிருக்கும். அணையா விளக்கு அருகில் உள்ள தூணில் பாபா அமர்ந்து கொண்டு தியானம் செய்வார்.

அப்போது பாபா அருகில் 2 வாளிகளில் தண்ணீர் எடுத்து வந்து அப்துல் வைப்பார். அந்த தண்ணீரை கையில் எடுத்து அணையா விளக்கு அருகில் பாபா தெளிப்பார். பிறகு எழுந்து நாலாபுறமும் நடந்து செல்வார். எல்லா திசைகளிலும் நின்றபடி அணையா விளக்கை உற்றுப் பார்ப்பார். எதற்காக அவர் அப்படி பார்ப்பார் என்று யாருக்கும் தெரியாது.

ஆனால் தினமும் இதை பாபா ஒரு நடைமுறையாக செய்தார். காலை 10 மணி வரை அவர் லெண்டிபாக் தோட்டத்தில்தான் இருப்பார்.
பிறகு பாபா மீண்டும் மசூதிக்கு திரும்பி வருவார். அங்கு பக்தர்களுடன் சுமார் ஒன்றரை மணி நேரம் உரையாடுவார். அப்போது பக்தர்கள் பஜனைப் பாடல்கள் பாடுவார்கள்.

பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்கி முடித்ததும் மீண்டும் பிச்சை எடுக்க சீரடி ஊருக்குள் செல்வார். பிச்சை எடுத்து வந்ததும் பானையில் போட்டு ஒன்றாக்குவார். மதியம் 12 மணிக்கு பாபாவுக்கு ஆரத்தி எடுக்கப்படும். அதன்பிறகு பக்தர்கள், விலங்குகளுக்கு உணவை பிரித்துக் கொடுப்பார். பிறகு உதியும் கொடுத்து ஆசீர்வதிப்பார். 

அதன்பின் பாபா மதிய உணவுக்கு நண்பர்கள் சிலருடன் அமர்வார். படேபாபா என்பவர்தான் எப்போதும் பாபா அருகில் அமர்ந்து சாப்பிடுவார். பாபாவின் இடது புறம் தத்யாபடீல், ராமச்சந்திர படீல், பையாகி படீல் ஆகியோர் உட்கார்ந்து இருப்பார்கள். பாபா வலது புறம் படேபாபா, மாதவராவ் தேஷ்பாடே, பூட்டி, காக்கா சாகேப் தீட்சிதர் ஆகியார் அமர்வார்கள். இப்படி பலர் புடைசூழ அமர்ந்தே பாபா மதிய உணவை சாப்பிடுவார்.

படே பாபா அருகில் இல்லாமல் பாபா சாப்பிட்டதே இல்லை. எல்லாரும் மதிய உணவு சாப்பிட தனி தனி தட்டுகள் வழங்கப்படும். ஆனால் சாய்பாபாவும் படே பாபாவும் ஒரே தட்டில் உணவு சாப்பிடுவார்கள். பின்னர் திரை போடப்படும். மதிய உணவு முடிந்ததும் மசூதி யில் யாரையும் தங்க அனுமதிக்க மாட்டார்கள். திரை போடப்பட்டு விட்டால் பிறகு யாரும் மசூதிக்குள் நுழைய மாட்டார்கள்.
இதனால் மதிய உணவுக்குப் பிறகு பாபா சிறிது நேரம் தனியாக இருப்பார். அந்த சமயத்தில் சாய்பாபா தியானம் செய்யக்கூடும் என்றே பலரும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால் தாங்கனு மகாராஜ் என்பவருக்கு பாபா மதிய உணவுக்குப் பிறகு என்ன செய்கிறார் என்பதை காணும் வாய்ப்பு ஒரு தடவை கிடைத்தது. பாபா இருந்த பகுதிக்குள் அவர் திடீரென நுழைந்து விட்டார். அப்போது பாபா 10 செப்புக் காசுகளை எடுத்து தன் விரல் நுனியால் இடைவிடாது தேய்த்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அவர், இது காக்கா காசு, இது நானா காசு என்று சொல்லியபடி இருந்தார்.
இதன் மூலம் பாபா மதிய உணவுக்குப் பிறகு தியானம் எதுவும் செய்வதில்லை என்று தெரிய வந்தது. அதற்கு பதில் காசை தன் கையில் தேய்த்து, அந்த காசுக்குரியவர்களின் தோஷங்களை நீக்கியதாக கூறப்படுகிறது.










புதன், 5 ஜூலை, 2017

அர்ச்சனை பொருட்களும் அர்த்தங்களும்

அர்ச்சனை பொருட்களும் அர்த்தங்களும்



அர்ச்சனை, ஆராதனை இரண்டும் இறைவனுக்கு மிகவும் முக்கியமானவை. எங்கும் எதிலும் நிறைந்தவன் இறைவன் என்ற வகையில் நிம்மதி தேடி கோயிலுக்கு செல்லும் பக்தர்கள் சுவாமிக்கு அர்ச்சனை செய்ய தேங்காய், வாழைப்பழம் என பூஜை பொருட்களை வாங்கிச் செல்கின்றனர்.

தேங்காய் :

தேங்காயின் ஓடு மிகவும் வலுவாகவும், கடினமாகவும் இருக்கும். அதை இரண்டாக உடைக்கும் போது வெண்மையான தேங்காய் பருப்பும், இனிமையான தண்ணீரும் கிடைக்கின்றது. அதுபோன்று  அகம்பாவம் என்னும் ஓட்டை உடைக்கும்போது வெண்மையான மனமும், அதிலிருந்து உருவாகும் எண்ணங்கள் இனிமையாகவும் அன்பாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும்.

விபூதி :

நான் என்ற அகம்பாவமும், சுயநலமும் பொறாமையும் இருக்கக்கூடாது என்ற எண்ணத்தையும், சிந்தனையையும் நமக்கு உணர்த்தவே விபூதியை நெற்றியிலும் உடம்பிலும் பூசிக்கொள்கிறோம்.

வாழைப்பழம் :

வாழைப்பழத்தின் நடுவே கறுப்பு நிறத்தில் மிகச்சிறியதாக விதைகள் இருக்கும். ஆனால் முளைக்காது. எனக்கு இந்த பிறவியிலேயே முக்தியை கொடு வேறு ஒரு பிறவி வேண்டாம் என அருள் பெறவே வாழைப்பழத்தை இறைவனுக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம்.

விளக்கு :

ஒரு மின்சார விளக்கினால் மற்றோரு மின்சார விளக்கை ஒளிர வைக்க முடியாது. ஆனால் ஒரு அகல் விளக்கினால் மற்றொரு அகல் விளக்கை ஒளிர வைக்க முடியும். அதுபோன்று நாம் வாழ்ந்தால் மட்டும் போதாது அடுத்தவரையும் வாழ வைக்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்துவதே அகல் விளக்கு.








தை அமாவாசை ஏன் சிறந்தது?

முன்னோர்களுக்கு தர்ப்பணம் கொடுக்க, தை அமாவாசை ஏன் சிறந்தது?






தெய்வத்தை வணங்குகிறோமோ இல்லையோ, முன்னோர்களை நிச்சயம் வழிபட வேண்டும் என்றுரைக்கிறார் தெய்வப்புலவர் திருவள்ளுவர். மூதாதையர் வழிபாட்டின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து தான் அவர் இப்படி உணர்த்தி சென்றுள்ளார்.





இந்த முன்னோர் வழிபாட்டில் முக்கிய இடம் பிடிப்பது அமாவாசை தினம். பித்ருக்கள் என்று அழைக்கப்படும் முன்னோர்களுக்கு அமாவாசை தினத்தில் தர்ப்பணம் கொடுத்து, அவர்களை வழிபட வேண்டும் என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன.  அந்த நாட்களில் தர்ப்பணம் கொடுப்பதால் நம் பாவங்கள் நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.  

தை அமாவாசையின் முக்கியத்துவம்...


ஒரு வருடத்தில் ஆடி மாதம் முதல் மார்கழி முடிய உள்ள காலம் தேவர்களுக்கு இரவு நேரம் என்பதால் ஓய்வுக்குச் சென்றுவிடுவார்கள். அந்த நேரத்தில் நம்முடைய முன்னோர்கள் நம்மைக் காப்பாற்றுவதற்காக பித்ருலோகத்தில் இருந்து வரவேண்டும் என்பதற்காக நாம் அவர்களுக்கு ஆடி அமாவாசையன்று தர்ப்பணம் கொடுக்கிறோம். நம்முடைய தர்ப்பணத்தை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு பித்ருலோகத்தில் இருந்து புறப்படும் நம் முன்னோர்கள் புரட்டாசி மாத மகாளய அமாவாசையன்று பூமிக்கு வருகிறார்கள். எனவே, புரட்டாசி மாதம் நாம் அவர்களுக்கு தர்ப்பணம் கொடுக்கவேண்டும். பிறகு தை மாதம் அவர்கள் மறுபடியும் தங்களுடைய லோகத்துக்குத் திரும்புகிறார்கள். தேவர்களின் ஓய்வுக் காலத்தில் பூமிக்கு வந்து நம்மை ஆசிர்வதித்து காப்பாற்றியதற்காக அவர்களுக்கு நன்றி சொல்லி வழியனுப்பும் விதமாக தை அமாவாசையன்று தர்ப்பணம் கொடுக்கவேண்டும் என்பது சாஸ்திரம்.




பொதுவாக ஒவ்வொரு அமாவாசையன்றும் நம் முன்னோர்களுக்கு தர்ப்பணம் கொடுக்கவேண்டும் என்பது சாஸ்திரம். அவ்வாறு இயலாத பட்சத்தில் வருடத்தின் முக்கிய அமாவாசை தினங்களான ஆடி அமாவாசை, புரட்டாசி அமாவாசை, தை அமாவாசை ஆகிய மூன்று தினங்களில் அவசியம் தர்ப்பணம் கொடுக்கவேண்டும். 'நன்றி மறப்பது நன்றன்று' என்ற வகையில் நம்முடைய முன்னோர்களுக்கு நன்றி கூறும் வகையில் கொடுக்கப்படவேண்டிய தை அமாவாசை தர்ப்பணம் மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது.

எப்படி செய்ய வேண்டும்? 


மறைந்த பெற்றோர் மற்றும் மூதாதையரை மனதில் நினைத்து இந்த  நாளில், ஆறு, கடல் போன்ற புனித நீர்நிலைகளில் நீராடி

மூதாதையர்களுக்குப் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.  இதற்கு உகந்த நேரம்  மதிய வேளை. அதேபோல இந்நாளில் புரோகிதர் மூலமாக தர்ப்பணம் செய்வது சிறப்பு. அவ்வாறு இயலாத பட்சத்தில், பக்தியுடன் மனதார பித்ருக்களை வழிபட்டு அரிசி, காய்கறி, பழம், தட்சிணை, புத்தாடை முதலானவற்றை படைத்து வழிபாடு செய்யவேண்டும். அந்த ஆடை மற்றும். உணவை ஏழைகளுக்கு தானமாகக் கொடுப்பதன் மூலம் அளவற்ற நன்மைகள் நம் வாழ்வில் உண்டாகும்.


மேலும் தடைபட்ட திருமணம், வேலையின்மை, நீண்ட நாள்பட்ட நோய்நொடிகள், மன வருத்தம் ஆகியவை விலகி சந்தோஷமும், மனநிறைவும் கிடைக்கும். அன்று பசுக்களுக்கு பழம், அகத்திக்கீரை கொடுப்பது இன்னும் நல்ல பலன் தரும். அதேபோல பித்ரு பூஜையைச் முழுமனதோடு, முறையாக செய்யாவிட்டால் முன்னோர்களின் சாபத்துக்கு உள்ளாக நேரிடும்  என்றும் சாஸ்திரம் சொல்கிறது.

தர்ப்பணம் முடிந்ததும், முன்னோர்களுக்கு படையல் போட்டு வழிபடவேண்டும். பிறகு முன்னோர்களின் பிரதிநிதிகளாகச் சொல்லப்படும் காகத்துக்கு உணவு தரவேண்டும். உயிரினங்களில் கூடி வாழ்ந்து, சேர்ந்து உண்ணும் வழக்கமுள்ள உயர்ந்த குணம் கொண்டது காக்கை இனம். அப்படிப்பட்ட உயர்ந்த ஜீவனான காகத்திற்கு உணவிடுதன் மூலம் பித்ருக்களின் ஆசியைப் பெற முடியும் என்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது. எனவே காகத்திற்கும் அமாவாசை தினத்தில் உணவளிப்பது சிறப்பு.


தை அமாவாசையன்று, முன்னோர்களின் பெயரால் பிறருக்கும் உதவிடுவோம்,  முன்னோர்களின் ஆசிகளுடன் வாழ்க்கையை வளமாக்கிக் கொள்வோம்.